(۱)

چشمهای من به خواب رفته است؛

چشم باز می‌کنم،

آفتاب رفته است.

 

(2)

با تمام اشتیاق

پابه‌پات راه رفته‌ام؛

سالهاست اشتباه رفته‌ام.

 

(3)

سالهاست رفته‌ای و طاقتم سر آمده،

آمدی شبی،

آفتاب از کدام سو درآمده؟

 

(4)

هفت رنگ شاد

رنگ روزهای هفته‌اند،

روزهای من سیاه رفته‌اند.

 

(5)

با زیرکیهایت

گرد سفیدی را نشاندی روی موهایم،

ای زندگی! کو آرزوهایم؟

 

(6)

روزهای آخر مرداد

گونه هایم اندکی  تر بود؛

شاید این دیدار آخر بود.

 

(7)

روزهای آخر مرداد

یاد ماه بعد می افتم،

اینکه می بینم تورا...، گفتم؟